Kara göründü!!!

 " Bu sefer ki icadım ise , Lord Gargolmar, sizin özel ağız tadınız için hazırlandı. Çekinmeyin, tadına bakın!!"
Gargolmar önünde duran dev nargilenin marpucunu alırken, bir yandan da cam şişenin içinde çıplak bir şekilde bağırıp çağıran , camları yumruklayan kadına bir göz attı.
 " İnsan esansını her nefeste hissedeceğinizi tahmin ediyorum Lordum."
Gargolmar'ın her nefesiyle birlikte kadın daha fazla bağırmaya, bir yandan da giderek solup yaşlanmaya başlamıştı.
 "Tebrikler, Doktor. Bu beni biraz meşgul eder gibi. Ama sanki biraz çığlığı fazla olmuş. Ben insan nargilemi bol çığlıklı sevdiğime şu an karar vermiş olsam da bunu başkalarına sunucaksan dikkat ediverirsin. Tamam hadi çık git şimdi."
 "Başüstüne Lord Gargolmar. Size bol bilimli günler dilerim."
 Gargolmar insan nargilesinin tadını çıkarıp yıldızları izlerken, içeriye sarı cübbesini düzelterek Sima Yi girdi. İki dizinin üzerine çöküp, efendisine selam durduktan sonra, eski imparatorluktan kalma bir tarzla konuşmaya başladı;
 "Saygılarımı sunarım Efendimiz. Beklediğiniz haberleri taşıma onuru tekrar şahsıma vakıf oldu. Aradığınız hazineyi gizlediğini düşündüğünüz gezegeni araştırdık ve bu gezegenin eski bir Eldar gezegeni olduğunu doğruladık . Emirleriniz nedir Efendimiz?"
 İnsan nargilesin bol çığlık dolu bir nefes çeken Gargolmar, yavaşça Incubi Efendisi'ne doğru döndü.
 "Söyle bakalım, Sima Yi, bu sefer hangi böcekleri ezmem gerekecek? Anahtarla aramda bulunan yolda varolmaya cüret edenler bu sefer kim? KİM HA KİM?!! KİM DİYORUM!?!
 "Efendimiz. Bu doğrultuda sizi aydınlatacak bir rapor hazırladım. Yüksek müsadenizle ileteceğim. Düşmanlarımızdan ilki, Qunephe'den hatırlayacağınız insanlardan, kendilerine Angels of Salvation ismini veren ve bağlılığının kime olduğu şüphe dolu olan grup. Karşımıza tekrar çıkıyor olmaları tesadüf mü yoksa özel bir sebeple bizi izliyorlar mı henüz bilmiyoruz."
 "ENDİŞEYE YER YOK! Bunlar şu beyazlı olan gençler değil mi işte? Çok sinirli ve çok ciddi beton suratlı bir yarma vardı başlarında? Geçelim bunları tamam. BAŞKA?!"
 "ikinci önemli düşman ise Orklar. Anladığımız kadarıyla aralarında bazı anlaşmazlıklar var ancak, aralarında bazı önemli liderlerin olduğunu tahmin ediyoruz."
 "Elinde hiç isim var mı, Incubus?"
 "Yerlebir edilmiş bir maden kolonisinde , EN BÜYÜK PATRON ORKUNÇ PATRON , yazısına rastladık. Bu yazıyı öldürdükleri madencileri yanyana dizerek yazdıkları düşünülürse , bu eforu hakeden bir liderin orklar arasında önemli olduğunu düşündük."
 "Orkunç ha?! Yoksa bu Orkeneral Orkunç Hepdövdü olmasın? Hapisteyken çok güzel anılarım oldu Orkunç'un çocuklarla Sima Yi, hatta bir gün beraber grotlarla top oynuyorduk da elinde ucu elektrikli sopasıyla orkun biri gelip bizim grot çocukları dürtmeye başladı.  Sonra ben sinirlendim tabi, aldım bunun sopasını elinden, yer misin yemez misin ağzına burnuna vurdum bunun. Elektrikli olunca sopa çok ilginç bir suratı oldu o ork arkadaşın. Güldük eğlendik grotlarla hep ya hehehe ne günlerdi be."
 "Anlıyorum, Efendimiz. Son düşmanımız ise Tau İmparatorluğu'nun gezegen üzerinde savunma güçleri."
 "Sima Yi, eski dostum, bu raporlara çok özendiğini biliyorum ancak bir şeyi anlamadım. Bu Tau dediğin nedir?"
 "Tau, Efendimiz, muhtelif hayvanlar ile fiziksel benzerlik göstermesine karşın, zeka sahibi bir ırk. İnsan hayvanı ile arasında önemli farkların olduğunu belirtmeliyim. Öncelikle, sizin şahsen takdir edeceğinizi düşündüğüm özellikleri, Warp ile bir bağlantıları yok, bu noktada cadı sahibi değiller. İkincisi ise,benim şahsen takdir ettiğim özellikleri,  politika ve devlet yönetimi konusunda çok daha sinsi ve akılcılar. Gezegen üzerinde en çok dikkat etmemiz gereken gücün bu Tau'lar olduğunu düşünüyorum."
 "Biz ortalığı boş bırakınca , meydan bu Tau'lara kalmış demek ki. Gezegene inince kalite kontrol yaparım ben kendimce. O zaman , sen git ve sıradaki gelsin, Incubus."
 "Baş üstüne, Efendimiz."
 Geri adımlarla, efendisinin odasını terkeden Sima Yi'nin ardından, içeriye üstünde siyah derilerden ve metal zincirlerden kıyafeti ve yüzünü tamamen kapatan aynalı kaskıyla bir Reaver girdi.
 "Sen kimsin be adam?!" Ben Lilith'i bekliyodum. Ne istiyosun?! Kimsin sen?"
 "Kaptan, bana iftira attılar. Git derdini Kaptan'a anlat dediler ben de geldim."
 "E anlat be o zaman!"
 "Şimdi Kaptan, bu gemide dönen Adrenalight ticaretinden haberdarsındır zaten. Ben kendimce, bu satıcıları soymaya karar verdim. Bunları izledim takip ettim. Sonra da soydum. Ölen oldu bir kısım. Sonra bunlar intikam almak  için peşime düştüler benim. Benim genç oğlan ahırımı buldular. Orayı ateşe verdiler. Ben de bunun üzerine heatlance'imi motora takıp sağa sola ateş açtım. Yine bir kısım ölenler oldu."
 " Ne anlatıyosun sen bana be?! Suç işlediğin kısma gelir misin artık! İftira falan diyodun."
 " Eee, bunlar işte suç değiler mi?"
 " Ne bilim be polis miyim ben! Senin adın ne bakim?"
 " Reaverlar Omar the Terror derler."
 " Git tamam saldım seni Terror. Bana Lilith'i bul getir."
 " Kusura bakmayın Lordum, geciktim. Beni çağırmışsınız."
 " Nerdesin sen be?! Senin yüzünden bu herifin hayat hikayesini dinliyorum iki saattir. Git şu aynanın karşısına geç, konsantre mi olucaksın artık napıcaksan, gezegende ilk nereye çarpıcam bişey söyle bana."
Lilith aynanın karşısına geçip, Gargolmar'ın, boynundaki tasmayı açan kelimeyi söylemesini beklerken, ayna üzerinde, bir figür belirmeye başladı."
 " Cadıyı gönder ve beni dinle....."

Revelations

Gargolmar was restless. After scouring the majority of Quenephe, location of the key was still unknown to him. Though he was enjoying the slaughter that he was wreaking upon, his primary goal was still unmet. Under his gaze from the orbit, planet Quenephe was continueing its eternal dance. He was tired though he didnt knew why. It has been days since his last battle. His left arm was aching with fatigue. Thats when he realised that he was holding a weapon. In his hand there was a blood-coated blade of bone and blood seemed to be fresh. Strange. He had no memory of a recent encounter. He turned to look at his room.
"Oh..well.."
 The floor was littered with bodies. Dead and bloodied bodies of a dozen slaves. And some of his warriors. It seemed like they were trying to escape. Blood was everywhere. And a voice. A girl's voice. Crying in fear.
"Lilith is that you?"
 The girl was on the corner , smeared in blood ,clutching to her knees and trying to avoid eye contact.
"My..lord.. are you ok?"
"Get up and explain this nonsense ,girl! Who dares to slaughter my slaves! TELL ME!"
"Are you sure you're ok?"
"ANSWER ME!!"
"The....the scouts. They've reported their failure about the key. You've got angry and then....then I don't know. My eyes were not fast enough to track you I suppose. They were all dead in seconds. Please lord, spare me. I wish only to serve. Please."
"SILENCE MINION!"
 This was not a good sign. His sanity and soul was demanding the key to be found it seemed. Desparation was not something he felt for a long time. This has to end.
"Lilith, activate the Mirror of Correspondence. I will try to communicate Hauclir again."
"Of course, liege. Though our last attempts was all fruitless , I am sure this time we will have some answers."

The Mirror was a 2 meters tall eliptical glass with a wraithbone frame. Gargolmar was standing right in front of it , but there was no reflection on the glass. With a command word from Gargolmar, Lilith's collar was unlocked. Runes carved on the Mirror started to shimmer and glass tingled with the release of psychic energy.
"Activate it."
By your command, lord."
Lilith put her hand on the glass and started to chant. As she chanted the glass started to fluctuate more. After a moment, the silhouette of a slender figure began to form.
"Hauclir, you worm! At last you answer me.."
Fluctuation has stopped and revealed the form a person that Gargolmar has never seen before. It was like that he was a cloud of dark miasma in the shape of an Eldar warrior and in the place of his face there was crimson mask.
"What?! Lilith who.."
"Send a heartbeat to The Void that cries through you. Relive the pictures that have come to pass. For now we stand alone. The world is lost and blown and we are flesh and blood. With no more to hate, is it bright where you are and have the people changed? Does it make you happy you're so strange? And in your darkest hour I hold secrets of the storm. We can watch the world devoured in its pain."
The figure dissappeared as fast as it appeared and left Lilith squirming at the floor. Gargolmar was looking upon Quenephe, especially on the point where a storm was gathering.
"Well, then. I'm going to take that as a sign. Alert everybody for the assault."
"Gargolmar, when the communication has occured, I...I have touched the mind of that person." Lilith was trying to get up while trying to stop her body shaking.
"Well, well , the moment I removed your collar you showed some backbone to call me by my name eh, witch. Well then tell me, have you found anything useful when you touched his mind?"
"Yes, Lord. I have found his name."
"And what is that?"
"Adad."